Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 11 หน้าที่ 68

เล่ม มมร. 11 หน้า 68 ข้อ 90
สุมังคลวิลาสินี อรรถกถาทีฆนิกาย สีลขันธวรรค แปล ข้าพเจ้าขอนมัสการด้วยเศียรเกล้า ซึ่งพระสุคต ผู้พ้นคติ (๕ คือ นิรยคติ เปตคติ ติรัจฉานคติ มนุสสคติ เทวคติ) มีพระทัยเยือกเย็นด้วยพระ กรุณา มีมืดคือโมหะอันดวงประทีปคือปัญญาขจัดแล้ว ทรงเป็นครูของโลกพร้อมทั้งมนุษย์และเทวดา. ก็พระพุทธเจ้าทรงอบรม และทรงทำให้แจ้ง ซึ่ง ความเป็นพระพุทธเจ้า ทรงบรรลุพระธรรมใดที่ ปราศจากมลทิน ข้าพเจ้าขอนมัสการด้วยเศียรเกล้า ซึ่งพระธรรมนั้นอันยอดเยี่ยม. ข้าพเจ้าขอนมัสการด้วยเศียรเกล้า ซึ่งพระอริย- สงฆ์หมู่โอรสของพระสุคตเจ้า ผู้ย่ำยีกองทัพมาร. บุญอันใดซึ่งสำเร็จด้วยการไหว้พระรัตนตรัย มี อยู่แก่ข้าพเจ้าผู้มีใจเลื่อมใส ขอข้าพเจ้าจงเป็นผู้มี อันตราย อันอานุภาพแห่งบุญนั้น จัดราบคาบแล้ว ด้วยประการดังนี้. อรรถกถาใดอันพระอรหันต์ ๕๐๐ องค์ สังคายนา แล้วแต่ต้น และสังคายนาต่อมา เพื่อประกาศเนื้อ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka