Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 16 หน้าที่ 133

เล่ม มมร. 16 หน้า 133 ข้อ 213
และหมู่นกทัณฑมาณวะ สระนฬินี ของท้าว กุเวรนั้นงดงามอยู่ตลอดกาล. ท้าวกุเวรถวายบังคม [๒๑๓] แต่ทิศนี้ไปทิศที่ชนเรียกกันว่า อุตตรทิศ ที่ท้าวมหาราชผู้ทรงยศ เป็นเจ้าเป็นใหญ่ของ ยักษ์ทั้งหลายทรงนามว่าท้าวกุเวร อันยักษ์ ทั้งหลาย แวดล้อมแล้วทรงโปรดปราน ด้วย การฟ้อนรำขับร้อง ทรงอภิบาลอยู่. ข้าพเจ้าได้สดับมาว่า โอรสของท้าวเธอมี มากองค์ มีพระนามเดียวกันทั้งเก้าสิบเอ็ด พระองค์ มีพระนามว่า อินทะ ทรงพระ กำลังมาก. ทั้งท้าวกุเวรและโอรสเหล่านั้นได้เห็นพระ- พุทธเจ้าผู้เบิกบานแล้ว ผู้เป็นเผ่าพันธ์แห่ง พระอาทิตย์ พากันถวายบังคมพระพุทธเจ้า ซึ่งเป็นผู้ยิ่งใหญ่ปราศจากความครั่นคร้าม แต่ ที่ไกล. ข้าแต่พระบุรุษอาชาไนย ข้าพระพุทธเจ้า ทั้งหลายขอนอบน้อมแด่พระองค์ ข้าแต่พระ อุดมบุรุษ ข้าพระพุทธเจ้าขอนอบน้อมแด่ พระองค์ ขอพระองค์ทรงตรวจดูมหาชนด้วย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka