พระไตรปิฎก

ความยินดี ย่อมถึงความเจริญ งอกงามไพบูลย์ ๒. วิญญาณที่เข้าถึงซึ่งเวทนา... ๓. วิญญาณที่เข้าถึงซึ่งสัญญา... ๔. วิญญาณที่เข้าถึงซึ่งสังขาร เมื่อตั้งอยู่ ย่อมตั้งอยู่ วิญญาณนั้น มีสังขารเป็นอารมณ์ มีสังขารเป็นที่พำนัก เข้าไปเสพซึ่งความยินดี ย่อม ถึงความเจริญ งอกงาม ไพบูลย์. [๒๔๖] การถึงอคติ ๔ ๑. ฉันทาคติ ถึงความลำเอียงเพราะความรักใคร่ ๒. โทสาคติ ถึงความลำเอียงเพราะความโกรธ ๓. โมหาคติ ถึงความลำเอียงเพราะความหลง ๔. ภยาคติ ถึงความลำเอียงเพราะความกลัว. [๒๔๗] เหตุเกิดขึ้นแห่งตัณหา ๑. ตัณหาเมื่อเกิดแก่ภิกษุ ย่อมเกิดเพราะเหตุแห่งจีวร ๒. ตัณหาเมื่อเกิดแก่ภิกษุ ย่อมเกิดเพราะเหตุแห่งบิณฑบาต ๓. ตัณหาเมื่อเกิดแก่ภิกษุ ย่อมเกิดเพราะเหตุแห่งเสนาสนะ ๔. ตัณหาเมื่อเกิดแก่ภิกษุ ย่อมเกิดเพราะเหตุแห่งความต้องการ ยิ่ง ๆ ขึ้นไป [๒๔๘] ปฏิปทา ๔ ๑. ทุกขปฏิปทา ทันธาภิญญา ปฏิบัติลำบาก ทั้งรู้ได้ช้า ๒. ทุกขปฏิปทา ขิปปาภิญญา ปฏิบัติลำบาก แต่รู้ได้เร็ว