พระไตรปิฎก

ธรรมนั้น การที่พรหมจรรย์นี้ พึงยั่งยืน ตั้งอยู่นาน นั้นพึงเป็นไปเพื่อ ประโยชน์แก่ชนมาก เพื่อความสุขแก่ชนมาก เพื่อความอนุเคราะห์แก่โลก เพื่อประโยชน์ เพื่อเกื้อกูล เพื่อความสุขแก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย. จบสังคีติหมวด ๔ ว่าด้วยสังคีติหมวด ๕ [๒๗๘] ดูก่อนผู้มีอายุทั้งหลาย ธรรม ๕ อันพระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงรู้ ทรงเห็น เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์นั้น ตรัสไว้โดย ชอบแล้วมีอยู่แล พวกเราทั้งหมดด้วยกัน พึงสังคายนาในธรรมนั้น ฯลฯ เพื่อประโยชน์ เพื่อเกื้อกูล เพื่อความสุขแก่เทวดา และมนุษย์ทั้งหลาย ฯ ธรรม ๕ เป็นไฉน. คือ ขันธ์ ๕ ๑. รูปขันธ์ กองรูป ๒. เวทนาขันธ์ กองเวทนา ๓. สัญญาขันธ์ กองสัญญา ๔. สังขารขันธ์ กองสังขาร ๕. วิญญาณขันธ์ กองวิญญาณ. [๒๗๙] อุปาทานขันธ์ ๕ ๑. รูปูปาทานขันธ์ กองยึดถือรูป ๒. เวทนูปาทานขันธ์ กองยึดถือเวทนา ๓. สัญญูปาทานขันธ์ กองยึดถือสัญญา ๔. สังขารูปาทานขันธ์ กองยึดถือสังขาร ๕. วิญญาณูปาทานขันธ์ กองยึดถือวิญญาณ.