พระไตรปิฎก

[๒๘๐] กามคุณ ๕ ๑. รูปที่จะพึงรู้แจ้งได้ด้วยจักษุ ซึ่งน่าปรารถนา น่าใคร น่าชอบ ใจ น่ารัก ประกอบด้วยกาม เป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด. ๒. เสียงที่จะพึงรู้แจ้งได้ด้วยหู. ๓. กลิ่นที่จะพึงรู้แจ้งได้ด้วยจมูก. ๔. โผฏฐัพพะที่จะพึงรู้แจ้งได้ด้วยกาย ซึ่งน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าชอบใจ น่ารัก ประกอบด้วยกาม เป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด. [๒๘๑] คติ ๕ ๑. นิรยะ นรก ๒. ติรัจฉายโยนิ กำเนิดเดียรฉาน ๓. เปตติวิสัย ภูมิแห่งเปรต ๔. มนุสสะ มนุษย์ ๕. เทวะ เทวดา. [๒๘๒] มัจฉริยะ ๕ ๑. อาวาสมัจฉริยะ ตระหนี่ที่อยู่ ๒. กุลมัจฉริยะ ตระหนี่สกุล ๓. ลาภมัจฉริยะ ตระหนี่ลาภ ๔. วัณณมัจฉริยะ ตระหนี่วรรณะ ๕. ธัมมมัจฉริยะ ตระหนี่ธรรม. [๒๘๓] นิวรณ์ ๕ ๑. กามฉันทะ ความพอใจ ๒. พยาบาท ความพยาบาท