Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 16 หน้าที่ 201

เล่ม มมร. 16 หน้า 201 ข้อ 284 285 286
๓. ถีนมิทธะ ความมีจิตหดหู่และเคลิบเคลิ้ม ๔. อุทธัจจกุกกุจจะ ความฟุ้งซ่านและรำคาญ ๕. วิจิกิจฉา ความสงสัย [๒๘๔] โอรัมภาคิยสังโยชน์ ๕ ๑. สักกายทิฏฐิ ความเห็นเป็นเหตุถือตัวถือตน ๒. วิจิกิจฉา ความสงสัย ๓. สีลัพพตปรามาส ความเชื่อถือด้วยศีล หรือพรต ๔. กามฉันทะ ความพอใจในกาม ๕. พยาบาท ความคิดแก้แค้นผู้อื่น [๒๘๕] อุทธัมภาคียสังโยชน์ ๕ ๑. รูปราคะ ความติดใจในรูป ๒. อรูปราคะ ความติดใจในอรูป ๓. มานะ ความถือตัว ๔. อุทธัจจะ ความคิดพล่าน ๕. อวิชชา ความไม่รู้. [๒๘๖] สิกขาบท ๕ ๑. ปาณาติปาตา เวรมณี เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ๒. อทินนาทานา เวรมณี เจตนางดเว้นจากการลักทรัพย์ ๓. กาเมสุมิจฉาจารา เวรมณี เจตนางดเว้นจากการประพฤติผิด ในกาม ๔. มุสาวาทา เวรมณี เจตนางดเว้นจากการพูดเท็จ ๕. สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานา เวรมณี เจตนางดเว้นจากการดื่ม
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka