Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 363

<< | หน้าที่ 363 | >>
๓. ทีฆจาริกวรรค


หมวดว่าด้วยการจาริกไปนาน


๑. ปฐมทีฆจาริกสูตร


ว่าด้วยการจาริกไปนาน สูตรที่ ๑


[๒๒๑] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้จาริกไปนาน จาริกไป ไม่มีกำหนด มีโทษ ๕ ประการ

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่ได้ฟังสิ่งที่ยังไม่เคยฟัง

๒. ไม่เข้าใจชัดสิ่งที่ได้ฟังแล้ว

๓. ไม่แกล้วกล้าในเรื่องที่ได้ฟังแล้ว

๔. เป็นโรคร้ายแรง

๕. เป็นผู้ไม่มีมิตร

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้จาริกไปนาน จาริกไปไม่มีกำหนด มีโทษ ๕ ประการนี้แล

ภิกษุทั้งหลาย การจาริกไปมีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้

อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ได้ฟังสิ่งที่ยังไม่เคยฟัง

๒. เข้าใจชัดสิ่งที่ได้ฟังแล้ว

๓. แกล้วกล้าในเรื่องที่ได้ฟังแล้ว

๔. ไม่เป็นโรคร้ายแรง

๕. เป็นผู้มีมิตร

ภิกษุทั้งหลาย การจาริกไปมีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล

ปฐมทีฆจาริกสูตรที่ ๑ จบ


๑ ไม่แกล้วกล้าในเรื่องที่ได้ฟังแล้ว หมายถึงไม่เกิดโสมนัสด้วยญาณที่มีอยู่ (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๒๑/๙๐)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka