Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 364

<< | หน้าที่ 364 | >>
๒. ทุติยทีฆจาริกสูตร


ว่าด้วยการจาริกไปนาน สูตรที่ ๒


[๒๒๒] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้จาริกไปนาน จาริกไปไม่มีกำหนด มีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่บรรลุธรรมที่ยังไม่ได้บรรลุ

๒. เสื่อมจากธรรมที่ได้บรรลุแล้ว

๓. ไม่แกล้วกล้าในธรรมที่ได้บรรลุแล้ว

๔. เป็นโรคร้ายแรง

๕. เป็นผู้ไม่มีมิตร

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้จาริกไปนาน จาริกไปไม่มีกำหนด มีโทษ ๕ ประการนี้แล

ภิกษุทั้งหลาย การจาริกไปมีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้

อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ได้บรรลุธรรมที่ยังไม่บรรลุ

๒. ไม่เสื่อมจากธรรมที่ได้บรรลุแล้ว

๓. แกล้วกล้าในธรรมที่ได้บรรลุแล้ว

๔. ไม่เป็นโรคร้ายแรง

๕. เป็นผู้มีมิตร

ภิกษุทั้งหลาย การจาริกไปมีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล

ทุติยทีฆจาริกสูตรที่ ๒ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka