Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 385

<< | หน้าที่ 385 | >>
๒. ปฐมกายทุจจริตสูตร


ว่าด้วยกายทุจริต สูตรที่ ๑


[๒๔๒] ภิกษุทั้งหลาย กายทุจริตมีโทษ ๕ ประการนี้

ฯลฯ


ภิกษุทั้งหลาย กายสุจริตมีอานิสงส์ ๕ ประการนี้

ฯลฯ


ปฐมกายทุจจริตที่ ๒ จบ


๓. ปฐมวจีทุจจริตสูตร


ว่าด้วยวจีทุจริต สูตรที่ ๑


[๒๔๓] ภิกษุทั้งหลาย วจีทุจริต มีโทษ ๕ ประการนี้

ฯลฯ


ภิกษุทั้งหลาย วจีสุจริตมีอานิสงส์ ๕ ประการนี้

ฯลฯ


ปฐมวจีทุจจริตที่ ๓ จบ


๔. ปฐมมโนทุจจริตสูตร


ว่าด้วยมโนทุจริต สูตรที่ ๑


[๒๔๔] ภิกษุทั้งหลาย มโนทุจริตมีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. แม้ตนก็ติเตียนตนเองได้

๒. ผู้รู้ใคร่ครวญแล้วย่อมติเตียน

๓. กิตติศัพท์อันชั่วย่อมกระฉ่อนไป


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka