Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 595

<< | หน้าที่ 595 | >>
๕. เป็นผู้ไม่ทำให้ติดต่อ

๖. เป็นผู้ไม่ทำสิ่งที่เป็นสัปปายะ

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้แล เป็นผู้ไม่อาจบรรลุ ความมีกำลังในสมาธิได้

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๖ ประการ เป็นผู้อาจบรรลุความมี กำลังในสมาธิได้

ธรรม ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. เป็นผู้ฉลาดในการเข้าสมาธิ

๒. เป็นผู้ฉลาดในการให้สมาธิตั้งอยู่ได้

๓. เป็นผู้ฉลาดในการออกจากสมาธิ

๔. เป็นผู้ทำความเคารพ

๕. เป็นผู้ทำให้ติดต่อ

๖. เป็นผู้ทำสิ่งที่เป็นสัปปายะ

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้แล เป็นผู้อาจบรรลุความ มีกำลังในสมาธิได้

พลสูตรที่ ๘ จบ


๙. ปฐมตัชฌานสูตร


ว่าด้วยการบรรลุปฐมฌาน สูตรที่ ๑


[๗๓] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๖ ประการไม่ได้ ก็ไม่อาจบรรลุปฐม ฌานอยู่ได้

ธรรม ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. กามฉันทะ (ความพอใจในกาม)

๒. พยาบาท (ความคิดร้าย)

๓. ถีนมิทธะ (ความหดหู่และเซื่องซึม)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka