พระไตรปิฎก

(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่ภิกษุทั้งหลาย ดังนี้)

[๔๒] จิตที่ตั้งไว้ผิด ๑ พึงทำให้ได้รับความเสียหาย

ยิ่งกว่าความเสียหายที่โจรเห็นโจร ๒

หรือผู้จองเวรเห็นผู้จองเวร จะพึงทำให้แก่กัน





(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่ภิกษุทั้งหลาย ดังนี้)

[๔๓] จิตที่ตั้งไว้ชอบ ๓ ย่อมอำนวยให้ได้ผลที่ประเสริฐยิ่ง

ที่มารดาบิดาก็ทำให้ไม่ได้

หรือแม้ญาติเหล่าอื่นก็ให้ไม่ได้



๑ จิตที่ตั้งไว้ผิด หมายถึงจิตที่ตั้งไว้ผิดในอกุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ ทำให้ถึงความพินาศฉิบหายในโลกนี้ และตกไปในอบายภูมิ ๔ ถึง ๑๐๐,๐๐๐ ชาติ (ขุ.ธ.อ. ๒/๑๔๓)
๒ โจรเห็นโจร หมายถึงโจรเห็นโจรที่เป็นคู่อาฆาตกันแล้วจะต้องฆ่ากัน หรือเบียดเบียนให้ได้รับความเสียหาย (ขุ.ธ.อ. ๒/๑๔๓)
๓ จิตที่ตั้งไว้ชอบ หมายถึงจิตที่มุ่งมั่นประพฤติตามกุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ (ขุ.ธ.อ. ๒/๑๔๙)