Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 102

<< | หน้าที่ 102 | >>
๒. อัญญตรภิกขุวัตถุ


เรื่องภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง


(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่เทวดา ดังนี้)

[๒๒๒] ผู้ใดอดกลั้นความโกรธที่เกิดขึ้นไว้ได้

เหมือนนายสารถีหยุดรถที่กำลังแล่นอยู่ได้

เราเรียกผู้นั้นว่า นายสารถี

คนนอกจากนี้ เป็นเพียงผู้ถือเชือกเท่านั้น

๓. อุตตราอุปาสิกาวัตถุ


เรื่องนางอุตตราอุบาสิกา


(พระผู้มีพระภาคทรงชมเชยนางอุตตราที่อดกลั้นความโกรธต่อนางสิริมา จึงตรัส พระคาถานี้แก่นางอุตตรา ดังนี้)

[๒๒๓] บุคคลพึงชนะคนโกรธด้วยความไม่โกรธ

พึงชนะคนไม่ดีด้วยความดี

พึงชนะคนตระหนี่ด้วยการให้

พึงชนะคนพูดเหลาะแหละด้วยคำสัตย์

๔. มหาโมคคัลลานเถรปัญหวัตถุ


เรื่องปัญหาของพระมหาโมคคัลลานเถระ


(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่พระมหาโมคคัลลานเถระ ดังนี้)

[๒๒๔] บุคคลควรพูดคำจริง ไม่ควรโกรธ

แม้เขาขอเพียงเล็กน้อยก็ควรให้

ด้วยเหตุ ๓ อย่างนี้ (อย่างใดอย่างหนึ่ง) บุคคลพึงไปเทวโลกได้

๑ ขุ.ชา. (แปล) ๒๗/๒/๖๒
๒ ให้ ในที่นี้หมายถึงให้ไทยธรรมแก่ท่านผู้ทรงศีล (ขุ.ธ.อ. ๖/๑๖๕)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka