พระไตรปิฎก

(พระผู้มีพระภาคตรัสถามชื่อนายพรานเบ็ด นายพรานเบ็ดทูลตอบว่าชื่ออริยะ พระผู้มีพระภาคจึงตรัสพระคาถานี้แก่เขา ดังนี้)

[๒๗๐] บุคคลไม่ชื่อว่าเป็นอริยะ เพราะยังเบียดเบียนสัตว์อยู่

แต่ชื่อว่า อริยะ เพราะไม่เบียดเบียนสัตว์ทั้งปวง





(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่ภิกษุทั้งหลาย ดังนี้)

[๒๗๑] ภิกษุ ด้วยเหตุเพียงมีศีล ๑ และวัตร ๒

แม้ด้วยความเป็นพหูสูต ๓ ด้วยการได้สมาธิ ๔

หรือด้วยการนอนในที่สงัด

[๒๗๒] หรือด้วยการรู้ประจักษ์ว่าเราได้สัมผัสเนกขัมมสุข ๕

ที่ปุถุชนไม่เคยได้สัมผัส

แต่ถ้าเธอยังไม่บรรลุความสิ้นอาสวะ

ก็อย่าไว้วางใจ



๑ ศีล หมายถึงปาริสุทธิศีล ๔ (ปาติโมกขสังวรศีล อินทรียสังวรศีล อาชีวปาริสุทธิศีล ปัจจัยสันนิสิตศีล) (ขุ.ธ.อ. ๗/๕๒)
๒ ดูเชิงอรรถที่ ๑ หน้า ๙๗ ในเล่มนี้
๓ ความเป็นพหูสูต หมายถึงเรียนปิฎก ๓ (พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก และพระอภิธรรมปิฎก) (ขุ.ธ.อ. ๗/๕๒)
๔ สมาธิ หมายถึงสมาบัติ ๘ (รูปฌาน ๔ อรูปฌาน ๔) (ขุ.ธ.อ. ๗/๕๒)
๕ เนกขัมมสุข หมายถึงสุขของพระอนาคามี (ขุ.ธ.อ. ๗/๕๒)