Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 409

<< | หน้าที่ 409 | >>
พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวมานี้แล้ว ในพระสูตรนั้น จึงตรัส คาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

การแสวงหากาม การแสวงหาภพ

และการแสวงหาพรหมจรรย์

คือการยึดถือว่าอย่างนี้จริง

อันเป็นทิฏฐิฏฐาน

ภิกษุผู้คลายกำหนัดได้ทั้งหมด

หลุดพ้นเพราะสิ้นตัณหา

ชื่อว่าสละคืนการแสวงหา(กามและภพ)

พร้อมทั้งถอนทิฏฐิฏฐานได้

เพราะสิ้นการแสวงหาทั้งหลาย

ภิกษุจึงเป็นผู้ไม่หวัง

และหมดความสงสัยโดยสิ้นเชิง

แม้เนื้อความนี้ พระผู้มีพระภาคก็ตรัสไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้แล

ทุติยเอสนาสูตรที่ ๖ จบ


๑ คำว่า “ทิฏฐิฏฐาน” เป็นชื่อของทิฏฐินั่นเอง ทิฏฐิทั้งหลายที่ชื่อว่า ทิฏฐิฏฐาน เพราะเป็นเหตุแห่งความพินาศทั้งหลายทั้งปวง (ขุ.อิติ.อ. ๕๕/๒๒๕)
๒ ดูเทียบ องฺ.จตุกฺก. (แปล) ๒๑/๓๘/๖๔

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka