Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 410

<< | หน้าที่ 410 | >>
๗. ปฐมอาสวสูตร


ว่าด้วยอาสวะ สูตรที่ ๑


{๒๓๔} [๕๖] แท้จริง พระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้แล้ว พระสูตรนี้ พระอรหันต์ กล่าวไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

“ภิกษุทั้งหลาย อาสวะ ๓ ประการนี้

อาสวะ ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. กามาสวะ (อาสวะคือกาม) ๒. ภวาสวะ (อาสวะคือภพ)

๓. อวิชชาสวะ (อาสวะคืออวิชชา)

ภิกษุทั้งหลาย อาสวะ ๓ ประการนี้แล

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวมานี้แล้ว ในพระสูตรนั้น จึงตรัส คาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

สาวกของพระพุทธเจ้าผู้มีจิตตั้งมั่น

มีสติสัมปชัญญะ

ย่อมรู้ชัดอาสวะ เหตุเกิดอาสวะ ธรรมเป็นที่ดับอาสวะ

และข้อปฏิบัติที่ให้ถึงความดับอาสวะ

เพราะสิ้นอาสวะทั้งหลาย

ภิกษุจึงเป็นผู้หมดความหิว ปรินิพพานแล้ว

แม้เนื้อความนี้ พระผู้มีพระภาคก็ตรัสไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้แล

ปฐมอาสวสูตรที่ ๗ จบ


๑ อาสวะ หมายถึงกิเลสที่หมักหมมหรือดองอยู่ในสันดาน (ที.ปา.อ.๓๐๕/๑๘๗)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka