พระไตรปิฏก

[๓๑] เป็นลาภของพวกข้าพระองค์ไม่น้อยเลย

ที่พวกข้าพระองค์ได้เห็นพระผู้มีพระภาค

ข้าแต่พระองค์ผู้มีพระจักษุ

พวกข้าพระองค์ขอถึงพระองค์เป็นสรณะ

ข้าแต่พระมหามุนี ขอพระองค์ทรงเป็นพระศาสดา

ของพวกข้าพระองค์เถิด

[๓๒] ข้าพระองค์และภรรยามีศรัทธาเชื่อฟังพระองค์

ขอประพฤติพรหมจรรย์ในสำนักของพระสุคต

ข้าพระองค์ทั้งสองขอเป็นผู้ไปถึงฝั่งแห่งชาติและมรณะ

จะเป็นผู้ทำที่สุดแห่งทุกข์ได้

[๓๓] (มารผู้มีบาปกล่าวดังนี้)

คนมีบุตรก็เพลิดเพลินบุตร

เช่นเดียวกับคนมีโคก็เพลิดเพลินโค

เพราะคนมีอุปธิ ๑ เป็นเหตุเพลิดเพลิน

คนที่ไม่มีอุปธิย่อมไม่เพลิดเพลินเลย

[๓๔] (พระผู้มีพระภาคตรัสตอบดังนี้)

คนมีบุตรก็เศร้าโศกเพราะบุตร

เช่นเดียวกับคนมีโคก็เศร้าโศกเพราะโค

เพราะคนมีอุปธิเป็นเหตุเศร้าโศก

คนที่ไม่มีอุปธิ ย่อมไม่เศร้าโศกเลย



๑ อุปธิ หมายถึงกิเลสที่ทำให้ติดอยู่ในวัฏฏสงสารมี ๔ อย่าง คือ (๑) กามูปธิ (อุปธิคือกาม) (๒) ขันธูปธิ (อุปธิคือขันธ์) (๓) กิเลสูปธิ (อุปธิคือกิเลส) (๔) อภิสังขารูปธิ (อุปธิคืออภิสังขาร) (ขุ.สุ.อ. ๑/๓๓/๔๑)