Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 552

<< | หน้าที่ 552 | >>
ส่วนบรรพชิตที่ชื่อว่าเป็นมุนี สำรวมเป็นนิตย์

รักษาสัตว์มีชีวิตไว้

[๒๒๓] ภิกษุเป็นมุนี เป็นผู้สงบ เพ่งพินิจอยู่ในป่า

คฤหัสถ์จะทำตามอย่างท่านไม่ได้

เหมือนนกยูงมีสร้อยคอสีเขียว ถึงจะบินไปในอากาศได้

ก็ยังสู้ความเร็วของหงส์ไม่ได้ตลอดกาล ฉะนั้น

มุนิสูตรที่ ๑๒ จบ


อุรควรรคที่ ๑ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. อุรคสูตร ๒. ธนิยสูตร

๓. ขัคควิสาณสูตร ๔. กสิภารทวาชสูตร

๕. จุนทสูตร ๖. ปราภวสูตร

๗. วสลสูตร ๘. เมตตสูตร

๙. เหมวตสูตร๑๐. อาฬวกสูตร

๑๑. วิชยสูตร ๑๒. มุนิสูตร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka