Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 561

<< | หน้าที่ 561 | >>
[๒๕๙] ความเพียรที่เป็นเหตุให้เกิดปราโมทย์

ย่อมนำทั้งความสรรเสริญและความสุขมาให้

ผู้หวังผล นำธุระอันสมควรแก่บุรุษ

ย่อมทำความเพียรนั้นให้เจริญได้

[๒๖๐] บุคคลดื่มปวิเวกรส

ลิ้มรสแห่งความสงบ

และได้ลิ้มรสแห่งปีติในธรรมแล้ว

เป็นผู้ไม่มีความกระวนกระวาย ไม่มีบาป

หิริสูตรที่ ๓ จบ


๔. มงคลสูตร


ว่าด้วยมงคล


{๓๑๗} ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี ครั้งนั้น เมื่อราตรีผ่านไป เทวดาองค์หนึ่งมีวรรณะงดงามยิ่งนัก เปล่งรัศมีให้สว่างไปทั่วพระเชตวัน เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทแล้วยืนอยู่ ณ ที่สมควร ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคด้วย คาถาว่า

{๓๑๘} [๒๖๑] เทวดาและมนุษย์จำนวนมาก

ต่างมุ่งหวังความสวัสดี ร่วมกันคิดถึงเรื่องมงคล

ขอพระองค์ตรัสบอกมงคลอันสูงสุดด้วยเถิด

๑ ดูธรรมบทข้อ ๒๐๕ หน้า ๙๖ ในเล่มนี้
๒ ดูขุททกปาฐะ (มงคลสูตร ข้อ ๑-๑๓) หน้า ๖-๘ ในเล่มนี้
๓ ดูเชิงอรรถที่ ๔ หน้า ๖ ในเล่มนี้

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka