Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 582

<< | หน้าที่ 582 | >>
[๓๕๒] ข้าแต่พระผู้มีพระภาคผู้ทรงเพียบพร้อมด้วยความเพียร

นักปราชญ์ทั้งหลายเป็นผู้ทำแสงสว่าง ให้เกิด

เพราะเหตุนั้น ข้าพระองค์ทั้งหลายเข้าใจพระองค์ว่า

ทรงทำแสงสว่างให้เกิดเป็นแม่นมั่น

ข้าพระองค์ทั้งหลายรู้ว่า พระองค์ทรงเห็นธรรมทั้งปวง

ได้อย่างแจ่มแจ้ง จึงได้พากันมาเฝ้า

ขอพระองค์โปรดประกาศพระนิโครธกัปปเถระ

แก่ข้าพระองค์ทั้งหลายในที่ประชุมนี้ด้วยเถิด

[๓๕๓] พระองค์ทรงเปล่งพระวาจาอย่างไพเราะจับใจ

ทั้งทรงเปล่งด้วยพระสุรเสียงกังวาลที่เกิดแต่พระนาสิก

ที่บุญญาธิการตกแต่งมาดีแล้ว ได้อย่างคล่องแคล่วแผ่วเบา

เหมือนพญาหงส์ทองโก่งคอขันเบา ๆ อย่างไพเราะ

ข้าพระองค์ทุกรูปตั้งใจแน่วแน่

ขอฟังพระดำรัสที่ไพเราะของพระองค์

[๓๕๔] ข้าพระองค์จะเปิดเผยความเกิดและความตาย

ที่ละได้อย่างสิ้นเชิง

จะแสดงบอกบาปธรรมซึ่งเป็นตัวกำจัด

เพราะบรรดาปุถุชนทั้งหลาย

บุคคลผู้ที่ทำได้ตามความพอใจตนไม่มี

แต่คนที่ไตร่ตรองพิจารณาตามพระตถาคตเท่านั้น

สามารถที่จะรู้หรือกล่าวธรรมอย่างที่ตนต้องการได้

[๓๕๕] ข้าแต่พระผู้มีพระภาคผู้มีพระปัญญามาก

พระองค์ผู้ทรงมีพระปัญญารุ่งเรือง

ได้ตรัสไวยากรณ์ที่สมบูรณ์ไว้อย่างถูกต้องแล้ว

ข้าพระองค์ขอถวายอัญชลีกรรมอย่างนอบน้อม

๑ แสงสว่าง ในที่นี้หมายถึงปัญญา (ขุ.สุ.อ. ๒/๓๕๒/๑๖๗)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka