Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 584

<< | หน้าที่ 584 | >>
[๓๕๙] (ท่านพระวังคีสเถระกราบทูลดังนี้)

ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงเป็นพุทธะ

ข้าพระองค์นี้ฟังพระดำรัสของพระองค์แล้ว ย่อมเลื่อมใส

ทราบว่า เรื่องที่ข้าพระองค์ทูลถามแล้วไม่ไร้ประโยชน์

พระองค์ทรงเป็นพุทธเจ้า ไม่ทรงลวงข้าพระองค์แน่นอน

[๓๖๐] สาวกของพระพุทธองค์พูดอย่างใด ก็ทำอย่างนั้น

ได้ตัดข่ายคือตัณหาที่แผ่กว้าง ทั้งมั่นคง

ของมารเจ้าเล่ห์ได้เด็ดขาด

[๓๖๑] พระผู้มีพระภาคสมควรที่จะตรัสว่า

ท่านพระนิโครธกัปปเถระได้เห็นมูลเหตุแห่งอุปาทาน

ล่วงพ้นบ่วงมัจจุราชที่ข้ามได้แสนยากแล้ว

วังคีสสูตรที่ ๑๒ จบ


๑๓. สัมมาปริพพาชนียสูตร


ว่าด้วยภิกษุควรละเว้นอยู่ในโลกโดยชอบ


{๓๓๑} [๓๖๒] (พระพุทธเนรมิตทูลถามดังนี้)

ข้าพระองค์ขอทูลถามพระมุนีผู้มีปัญญามาก

ทรงข้ามโอฆะได้แล้วปรินิพพาน มีพระทัยมั่นคง

ภิกษุนั้นบรรเทากามทั้งหลาย ออกจากเรือน (มาบวช) แล้ว

พึงละเว้นอยู่ในโลกโดยชอบได้อย่างไร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka