Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 590

<< | หน้าที่ 590 | >>
[๓๘๕] พวกพราหมณ์ผู้เฒ่า

ที่มีปกติกล่าววาทะเหล่าใดเหล่าหนึ่งก็ดี

และพราหมณ์เหล่าอื่นที่สำคัญอยู่ว่า

เราทั้งหลายผู้มีปกติทำวาทะก็ดี

ชนเหล่านั้นทั้งหมด ล้วนแต่ได้รับประโยชน์จากพระองค์

[๓๘๖] ข้าแต่พระผู้มีพระภาค

ธรรมนี้ ที่พระองค์ทรงแสดงอย่างดีละเอียด

และก่อให้เกิดสุขอย่างแท้จริง

ข้าพระองค์ทั้งหมดตั้งใจฟังธรรมนั้น

ข้าแต่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด

ขอพระองค์โปรดตรัสพยากรณ์ปัญหา

ที่พวกข้าพระองค์ทูลถามแล้วด้วยเถิด

[๓๘๗] ภิกษุพร้อมทั้งอุบาสกนี้ทั้งหมด

ผู้นั่งประชุมกัน ณ ที่นี้ เพื่อต้องการจะฟัง

จะตั้งใจฟังธรรมที่พระผู้มีพระภาค

ผู้ทรงปราศจากมลทินตรัสรู้แล้ว

เหมือนทวยเทพต่างตั้งใจฟังสุภาษิตของท้าววาสวะ ฉะนั้น

[๓๘๘] (พระผู้มีพระภาคตรัสดังนี้)

ภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงตั้งใจฟังเรา

เราจะให้เธอได้สดับธรรมคือข้อปฏิบัติกำจัดกิเลส

และขอพวกเธอทั้งหมดจงประพฤติธรรมนั้น

ภิกษุผู้มีปัญญาพิจารณาเห็นประโยชน์

ควรปฏิบัติตนอยู่ทุกอิริยาบถที่สมควรแก่บรรพชิต

๑ ธรรม ในที่นี้หมายถึงโพธิปักขิยธรรม ๓๗ ประการ (ขุ.สุ.อ. ๒/๓๘๖/๑๙๓)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka