Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 598

<< | หน้าที่ 598 | >>
[๔๒๗] อาตมภาพเห็นโทษในกามทั้งหลาย

เห็นการออกบวชว่าเป็นทางเกษม

จะจาริกไปเพื่อบำเพ็ญเพียร

ใจของอาตมภาพ ยินดีในการบำเพ็ญเพียรนั้น

ปัพพัชชาสูตรที่ ๑ จบ


๒. ปธานสูตร


ว่าด้วยความเพียรอย่างเด็ดเดี่ยว


(พระผู้มีพระภาคตรัสแก่ภิกษุทั้งหลายดังนี้)

{๓๕๕} [๔๒๘] เราตั้งจิตบำเพ็ญเพียร ขะมักเขม้น เพ่งพินิจอยู่

เพื่อบรรลุธรรมอันเป็นแดนเกษมจากโยคะ

อยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรานั้น

[๔๒๙] มารได้เข้ามาหาพร้อมกับกล่าวถ้อยคำแสดงความเอ็นดูว่า

ท่านมีร่างกายผ่ายผอม มีผิวพรรณซูบซีด ใกล้จะตายอยู่แล้ว

[๔๓๐] ท่านมีโอกาสตายถึง ๑,๐๐๐ ส่วน

โอกาสรอดชีวิตมีเพียงส่วนเดียวเท่านั้น

ท่านเอ๋ย การที่ท่านมีชีวิตอยู่นั้นดีแล้ว

เพราะเมื่อมีชีวิตอยู่ ท่านก็จักบำเพ็ญบุญทั้งหลายได้

[๔๓๑] ท่านประพฤติพรหมจรรย์ และบูชาไฟอยู่

ก็ชื่อว่าสั่งสมบุญไว้มาก ท่านจักบำเพ็ญเพียรไปทำไม

[๔๓๒] ทางเพื่อความเพียรดำเนินไปถึงยาก ทำได้ยาก

ยากยิ่งนักที่จะก่อผลสำเร็จ

มารได้ยืนกล่าวคาถาเหล่านี้อยู่ใกล้ ๆ เราผู้จะเป็นพุทธะ

๑ พรหมจรรย์ ในที่นี้หมายถึงเมถุนวิรัติ (ขุ.สุ.อ. ๒/๔๓๑/๒๐๘)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka