Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 600

<< | หน้าที่ 600 | >>
[๔๔๑] ลาภ ความสรรเสริญ สักการะ และยศที่ได้มาที่ผิดๆ

เราเรียกว่าเสนากองที่ ๙ ของท่าน

การยกตนและข่มผู้อื่น เราเรียกว่าเสนากองที่ ๑๐ ของท่าน

[๔๔๒] มารเอ๋ย เสนาของท่านผู้มีธรรมดำนี้

มีปกติประหารสมณพราหมณ์

คนขลาดเอาชนะเสนานั้นไม่ได้

แต่คนกล้า เอาชนะเสนามารได้แล้วย่อมได้รับสุข

[๔๔๓] แม้เรานี้ก็รักษาหญ้ามุงกระต่ายไว้

น่าติเตียน(ถ้า)ชีวิตของเรา(จะพ่ายแพ้)

เราตายเสียในสงครามประเสริฐกว่า

แพ้แล้วเป็นอยู่จะประเสริฐอะไร

[๔๔๔] สมณพราหมณ์บางพวกตกอยู่ในอำนาจเสนาของท่านแล้ว

ย่อมไม่ปรากฏเกียรติคุณ

และย่อมไม่รู้ทางที่เหล่าท่านผู้มีวัตรดีดำเนินไปอยู่

[๔๔๕] เราได้เห็นมารขี่ช้างเป็นพาหนะ

นำเสนาออกมาโดยรอบทิศ

จึงเตรียมเผชิญหน้าเพื่อจะต่อสู้

โดยมั่นใจว่า มารอย่าหวังที่จะให้เราลุกจากที่

[๔๔๖] ชาวโลกพร้อมทั้งเทวโลก

ไม่สามารถเอาชนะเสนาของท่านนั้นได้

แต่เราจะใช้ปัญญาเป็นอาวุธ

ทำลายเสนาท่านนั้นให้พินาศ

เหมือนคนใช้ก้อนหินทุบภาชนะดิน

ทั้งที่ยังไม่ได้เผาและที่เผาแล้วให้แตกไป ฉะนั้น

๑ ดูเทียบ ขุ.ม. (แปล) ๒๙/๒๘/๑๑๖, ๑๔๖/๒๗๗, ขุ.จู. (แปล) ๓๐/๔๗/๑๙๘

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka