พระไตรปิฏก

พระพุทธเจ้าทั้งหลายไม่รับโภชนะ

ที่ได้มาเพราะการขับกล่อม

เมื่อธรรมยังมีอยู่

การเลี้ยงชีพแบบนี้ก็ยังมีอยู่

[๔๘๖] อนึ่ง ท่านจงบำรุงพระขีณาสพ

ผู้บริสุทธิ์บริบูรณ์ ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

มีความคะนองสงบแล้ว ด้วยข้าวและน้ำ

เพราะว่าการบำรุงนั้น

เป็นนาบุญของผู้แสวงบุญ

[๔๘๗] (พราหมณ์กราบทูลดังนี้)

ข้าแต่พระผู้พระภาค ขอประทานวโรกาส

ข้าพระองค์เข้าถึงคำสอนของพระองค์

จนรู้ชัดตามที่พระองค์ตรัสบอกแล้ว

ขอพระองค์โปรดตรัสแสดงบุคคล

ผู้ควรจะบริโภคทักษิณาทานของข้าพระองค์

ซึ่งเป็นผู้ที่ข้าพระองค์กำลังแสวงหาในเวลาบูชายัญ

แก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด

[๔๘๘] (พระผู้มีพระภาคตรัสดังนี้)

บุคคลใดปราศจากการแก่งแย่งชิงดีกัน

มีจิตไม่ขุ่นมัว หลุดพ้นแล้วจากกามทั้งหลาย

กำจัดถีนมิทธะได้แล้ว

[๔๘๙] กำจัดกิเลสส่วนสุดออกได้

รู้เท่าทันชาติและมรณะ

เป็นมุนีผู้สมบูรณ์ด้วยปัญญา

ถ้าบุคคลเช่นนั้นมาถึงสถานที่บูชายัญของท่าน