พระไตรปิฏก

ขอพระองค์จงตรัสบอกเรื่องความไม่มีและความมีว่า

มีต้นเหตุมาจากสิ่งใดแก่ข้าพระองค์

(พระผู้มีพระภาคตรัสตอบดังนี้)

[๘๗๗] ความดีใจและความเสียใจมีต้นเหตุมาจากผัสสะ

เมื่อผัสสะไม่มี ความดีใจและความเสียใจเหล่านี้จึงไม่มี

เราขอบอกเรื่องคือความไม่มีและความมีนี้ว่า

มีต้นเหตุมาจากผัสสะแก่เธอ

(พระพุทธเนรมิตทูลถามดังนี้)

[๘๗๘] ผัสสะในโลกมีต้นเหตุมาจากไหน

และความยึดถือมีมาจากไหน

เมื่ออะไรไม่มี ความยึดถือว่าเป็นของเราจึงไม่มี

เมื่ออะไรไม่มี ผัสสะจึงไม่ถูกต้อง

(พระผู้มีพระภาคตรัสตอบดังนี้)

[๘๗๙] เพราะอาศัยนามและรูป ผัสสะจึงเกิดขึ้น

ความยึดถือมีต้นเหตุมาจากความปรารถนา

เมื่อความปรารถนาไม่มี ความยึดถือว่าเป็นของเราจึงไม่มี

เมื่อรูปไม่มี ผัสสะจึงไม่ถูกต้อง

(พระพุทธเนรมิตทูลถามดังนี้)

[๘๘๐] เมื่อบุคคลดำเนินอย่างไร รูปจึงไม่มี

สุขและทุกข์จะไม่มีได้อย่างไร

สุขและทุกข์ย่อมไม่มีโดยวิธีการใด

ขอพระองค์โปรดตรัสบอกวิธีการนั้นแก่ข้าพระองค์

ข้าพระองค์มีความตั้งใจว่า จะรู้วิธีการนั้น