Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 712

<< | หน้าที่ 712 | >>
(พระผู้มีพระภาคตรัสตอบดังนี้)

[๘๘๑] บุคคลไม่เป็นผู้มีสัญญาโดยสัญญาปกติ

ไม่เป็นผู้มีสัญญาโดยสัญญาผิดปกติ

เป็นผู้ไม่มีสัญญาก็มิใช่ ปราศจากสัญญาก็มิใช่

เมื่อบุคคลดำเนินอย่างนี้ รูปจึงไม่มี

เพราะส่วนแห่งธรรมเป็นเครื่องเนิ่นช้ามีต้นเหตุมาจากสัญญา

(พระพุทธเนรมิตทูลถามดังนี้)

[๘๘๒] ข้าพระองค์ได้ทูลถามธรรมใดแล้ว

พระองค์ก็ได้ตรัสตอบธรรมนั้นแก่ข้าพระองค์แล้ว

ข้าพระองค์ขอทูลถามธรรมอื่นอีก

ขอเชิญพระองค์โปรดตรัสบอกธรรมนั้นด้วยเถิด

สมณพราหมณ์บางพวกอ้างตนว่าเป็นบัณฑิตในโลกนี้

พากันกล่าวความหมดจดของยักษ์

ด้วยอรูปสมาบัติเท่านั้นหรือหนอว่า เป็นธรรมอันเลิศ

หรือว่าสมณพราหมณ์บางพวก กล่าวถึงความหมดจดอย่างอื่นว่า

เยี่ยมกว่าอรูปสมาบัตินี้

(พระผู้มีพระภาคตรัสตอบดังนี้)

[๘๘๓] สมณพราหมณ์บางพวกอ้างตนว่า เป็นบัณฑิตในโลกนี้

พากันกล่าวความหมดจดของยักษ์

ด้วยอรูปสมาบัติเท่านั้นว่า เป็นธรรมอันเลิศ

บรรดาสมณพราหมณ์เหล่านั้น

สมณพราหมณ์อีกพวกหนึ่งก็อ้างตนว่า เป็นผู้ฉลาด

พากันกล่าวความสงบในความไม่มีอะไรเหลือ

๑ ยักษ์ ในที่นี้หมายถึงสัตว์ นรชน มานพ บุรุษ บุคคล ผู้มีชีวิต ผู้เกิด ผู้เป็นไปตามกรรม มนุษย์ (ขุ.ม. (แปล) ๒๙/๑๑๐/๓๓๓)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka