Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 7

<< | หน้าที่ 7 | >>
[๓๒] กระพองมีสีคล้ายสีดอกปทุม

ประดับด้วยพวงดอกปทุมและพวงดอกอุบลทิพย์

งามรุ่งเรือง ตามตัวโปรยปรายด้วยเกสรปทุม

ประดับด้วยพวงปทุมทองอย่างสง่างาม

[๓๓] พญาช้างเยื้องย่างไปได้อย่างราบเรียบ

ไม่สั่นสะเทือนตลอดทาง

ที่เรียงรายด้วยดอกปทุมทองขนาดใหญ่

มีกลีบปทุมประดับประดาอยู่

[๓๔] เมื่อพญาช้างเยื้องย่างไป

กระดิ่งทองคำก็ดังประสานเสียงน่ารื่นรมย์

กังวานไพเราะจับใจ

ฟังคล้ายกับเสียงดนตรีเครื่องห้า

[๓๕] เธอทรงภูษาสะอาดสะอ้าน ประดับองค์อยู่บนคอช้าง

มีผิวพรรณงามล้ำหมู่นางอัปสรจำนวนมาก

[๓๖] นี้เป็นผลของทาน ศีล หรือการกราบไหว้ของเธอ

อาตมาถามเธอแล้ว โปรดบอกผลกรรมนั้นเถิด

[๓๗] เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมตามที่พระเถระถามว่า

[๓๘] ดิฉันได้เห็นพระเถระผู้สมบูรณ์ด้วยคุณ

ผู้ได้ฌาน ยินดีในฌาน สงบ

ได้ถวายอาสนะที่ปูด้วยผ้า โปรยปรายดอกไม้ไว้

๑ ดนตรีเครื่องห้า คือ อาตตะ(โทน) วิตตะ(ตะโพน) อาตตวิตตะ(บัณเฑาะว์) ฆนะ(กังสดาล) สุสิระ(ปี่ สังข์) (ขุ.วิ.อ. ๓๔/๓๗)
๒ คุณ หมายถึง สาวกบารมีญาณ (ขุ.วิ.อ. ๓๘/๓๘)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka