Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 17

<< | หน้าที่ 17 | >>
[๙๖] เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมตามที่พระเถระถามว่า

[๙๗] เมื่อดิฉันเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์

เป็นผู้ซื่อสัตย์ ไม่นอกใจสามี

คอยถนอมน้ำใจ เหมือนมารดาถนอมบุตร

ถึงแม้จะโกรธก็ไม่กล่าวคำหยาบคาย

[๙๘] ดำรงมั่นอยู่ในความสัตย์ ละเว้นการพูดเท็จ

ยินดีในการให้ทาน ชอบอุทิศตนช่วยเหลือผู้อื่น

มีจิตเลื่อมใส ได้ถวายข้าวและน้ำ

เป็นทานอย่างเหลือเฟือโดยเคารพ

[๙๙] เพราะบุญนั้นผิวพรรณดิฉันจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่ดิฉันในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่ดิฉัน

[๑๐๐] ข้าแต่ภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ดิฉันขอกราบเรียนว่า

เพราะบุญที่ได้ทำไว้สมัยเมื่อเกิดเป็นมนุษย์

ดิฉันจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

ปฐมปติพพตาวิมานที่ ๑๑ จบ


๑๒. ทุติยปติพพตาวิมาน


ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่หญิงผู้ซื่อสัตย์ต่อสามี เรื่องที่ ๒


(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

{๑๒} [๑๐๑] เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก

เธอสถิตอยู่ในวิมานน่ารื่นรมย์

เสาทำด้วยแก้วไพฑูรย์อันน่ารื่นรมย์


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka