พระไตรปิฏก

[๖๙๕] และมีจิตเลื่อมใส ได้น้อมพวงมาลัยดอกสาละ

ซึ่งประดิษฐ์ไว้อย่างดี

เข้าไปถวายพระพุทธเจ้าด้วยมือทั้งสองของตน

[๖๙๖] ครั้นดิฉันทำกุศลกรรมที่พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญแล้วนั้น

จึงสร่างโศก หมดโรคภัย

มีความสุข รื่นเริง บันเทิงใจอยู่เป็นนิตย์







(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

{๔๐} [๖๙๗] เทพธิดาผู้มีรัศมีงามผุดผ่อง

ทรงพัสตราภรณ์สีแดงสดใส มีฤทธิ์มาก

มีร่างกายสวยงามดุจลูบไล้ด้วยจุรณแก่นจันทน์

เธอเป็นใครมาไหว้อาตมาอยู่

[๖๙๘] อนึ่ง เธอนั่งบนบัลลังก์ที่มีค่ามาก

งามวิจิตรด้วยรัตนะหลากหลาย

ย่อมรุ่งโรจน์ดังท้าวสักกเทวราชในนันทวโนทยาน

[๖๙๙] เทพธิดาผู้เจริญ ชาติก่อนเธอได้ประพฤติสุจริตอะไร

ได้เสวยผลกรรมอะไรในเทวโลก อาตมาถามแล้ว

ขอเธอจงบอกเถิดว่า นี้เป็นผลของกรรมอันใดเล่า

(เทพธิดาตอบว่า)

[๗๐๐] พระคุณเจ้าผู้เจริญ ดิฉันได้ถวายพวงมาลัย

และน้ำอ้อยงบแด่พระคุณเจ้าซึ่งกำลังเที่ยวบิณฑบาต

ดิฉันจึงได้เสวยผลของกรรมนั้นในเทวโลก