Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 107

<< | หน้าที่ 107 | >>
[๘๙๗] อนึ่ง พระองค์ได้ตรัสสอนว่า

เธออย่าได้ประพฤติตนเป็นคนฆ่าสัตว์

โดยวิธีต่าง ๆ อันเป็นกรรมไม่สะอาด

เพราะท่านผู้มีปัญญาทั้งหลายไม่สรรเสริญ

ความไม่สำรวมในสัตว์ทั้งหลายเลย

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ทีแรกข้าพระองค์ได้กราบทูลปฏิเสธ

แต่ภายหลังได้ทำตามพระดำรัสของพระองค์ตามที่ตรัสสอนนั่นแล

[๘๙๘] อนึ่ง พระองค์ได้ตรัสสอนว่า

เธออย่าสำคัญสิ่งของ

แม้ที่คนอื่นดูแลรักษาไว้ที่เขามิได้ให้ว่าเป็นของควรถือเอา

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ทีแรกข้าพระองค์ได้กราบทูลปฏิเสธ

แต่ภายหลังได้ทำตามพระดำรัสของพระองค์ตามที่ตรัสสอนนั่นแล

[๘๙๙] อนึ่ง พระองค์ได้ตรัสสอนว่า

เธออย่าได้ล่วงละเมิดหญิงที่คนอื่นรักษา

และภรรยาของชายอื่น นั่นเป็นสิ่งไม่ประเสริฐ

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ทีแรกข้าพระองค์ได้กราบทูลปฏิเสธ

แต่ภายหลังได้ทำตามพระดำรัสของพระองค์ตามที่ตรัสสอนนั่นแล

[๙๐๐] อนึ่ง พระองค์ได้ตรัสสอนว่า

เธออย่าได้พูดให้คลาดเคลื่อนจากความจริง

เพราะท่านผู้มีปัญญาทั้งหลาย ไม่สรรเสริญการกล่าวเท็จ

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ทีแรกข้าพระองค์ได้กราบทูลปฏิเสธ

แต่ภายหลังได้ทำตามพระดำรัสของพระองค์ตามที่ตรัสสอนนั่นแล

๑ โดยอาการลักขโมย
๒ หญิงที่บิดามารดาเป็นต้นยังไม่ยินยอมยกให้
๓ เป็นชู้กับภรรรยาชายอื่น

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka