Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 106

<< | หน้าที่ 106 | >>
[๘๙๑] มีดอกปทุมมาก มีดอกบุณฑริกงดงาม

เกลื่อนกลาดด้วยดอกไม้นานาชนิด

งามไม่น้อย คลุมไว้ด้วยตาข่ายทองอันบริสุทธิ์ ปราศจากธุลี

ส่องสว่างอยู่ในอากาศเหมือนดวงอาทิตย์

[๘๙๒] วิมานของเธอเนืองแน่นด้วยเหล่าเทพอัปสร

ผู้ทรงผ้ากำพลสีแดงและสีเหลือง

หอมตลบด้วยกลิ่นกฤษณา ดอกประยงค์และแก่นจันทน์

มีผิวพรรณเปล่งปลั่งดั่งทองคำ ประหนึ่งท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว

[๘๙๓] เทพบุตรและเทพธิดาจำนวนมากในวิมานนี้

มีรูปร่างลักษณะต่าง ๆ กัน

มีจิตใจเบิกบาน ทรงทิพยอาภรณ์ ประดับด้วยดอกไม้ทิพย์

คลุมด้วยกรองทอง ห่มด้วยอาภรณ์ทอง

โชยกลิ่นหอมฟุ้งไปตามลม

[๘๙๔] นี้เป็นผลแห่งกรรมอันใดเล่า เพราะผลกรรมอะไรเล่า

เธอจึงมาเกิดในวิมานนี้ อนึ่ง ตถาคตถามแล้ว

ขอเธอจงบอกถึงวิธีที่เธอได้วิมานนี้ตามสมควรแก่เหตุนั้นเถิด

(เทพบุตรกราบทูลว่า)

[๘๙๕] พระศาสดาเสด็จมาพบฉัตตมาณพในทางนี้

เมื่อจะทรงอนุเคราะห์ จึงได้ทรงพร่ำสอน

มาณพนั้นฟังธรรมของพระองค์ผู้เป็นรัตนะอย่างประเสริฐแล้ว

ได้กราบทูลว่า ข้าพระองค์จักทำตามพระดำรัสที่ทรงพร่ำสอน

[๘๙๖] ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ครั้งแรกข้าพระองค์ได้กราบทูลว่า

ข้าพระองค์ยังไม่ได้ถึงพระชินะผู้ประเสริฐ

พระธรรมและพระสงฆ์ว่าเป็นที่พึ่งที่ระลึก

แต่ภายหลังได้ทำตามพระดำรัสของพระองค์ตามที่ทรงพร่ำสอนนั่นแล


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka