พระไตรปิฏก

[๕๑] เจ้าได้บรรเทาความเศร้าโศกถึงบิดาของข้าผู้กำลังเศร้าโศก

ชื่อว่า ได้ช่วยถอนลูกศรคือความโศก

ซึ่งเสียบหทัยของข้าขึ้นได้แล้วหนอ

[๕๒] พ่อมาณพ ข้าซึ่งเจ้าช่วยถอนลูกศรคือความโศกขึ้นได้แล้ว

ก็เย็นสงบแล้ว

จะไม่เศร้าโศก ไม่ร้องไห้ เพราะได้ฟังคำของเจ้า

[๕๓] ชนเหล่าใดเป็นผู้อนุเคราะห์มารดาบิดา

ชนเหล่านั้นเป็นคนมีปัญญาย่อมทำอย่างนี้

ย่อมช่วยมารดาบิดาให้หายจากความเศร้าโศก

เหมือนสุชาตกุมารช่วยมารดาบิดาให้หายจากความเศร้าโศกได้







(ภิกษุรูปหนึ่งถามเทพบุตรตนหนึ่งว่า)

{๙๔} [๕๔] นางเปรตนี้กินคูถ ๑ มูตร โลหิต และหนอง

นี้เป็นวิบากกรรมอะไร

นางเปรตผู้ที่กินเลือดและหนองเป็นประจำ

เมื่อก่อนได้ทำกรรมอะไรไว้

[๕๕] ผ้าทั้งหลายยังใหม่ สวยงาม

อ่อนนุ่ม บริสุทธิ์ มีขนอ่อน

ที่ท่านให้ ย่อมกลายเป็นแผ่นเหล็ก

เมื่อก่อนนางเปรตนี้ได้ทำกรรมอะไรไว้หนอ

๑ คูถ อุจจาระ มูตร ปัสสาวะ