พระไตรปิฏก

(เทพธิดานั้นตอบว่า)

[๖๗] ดิฉันมีจิตเลื่อมใสดีแล้ว

ได้ถวายแป้งคั่วเจือด้วยน้ำมัน

แด่ภิกษุผู้ปฏิบัติตรงซึ่งกำลังเที่ยวภิกขาจาร

[๖๘] ดิฉันเสวยวิบากแห่งกุศลกรรมนั้นในวิมาน สิ้นกาลนาน

แต่เดี๋ยวนี้ ผลบุญนั้นเหลืออยู่นิดหน่อย

[๖๙] พ้นจาก ๔ เดือนไปแล้ว ดิฉันจักตาย

จักตกนรกอันเร่าร้อนแสนสาหัส

[๗๐] นรกนั้นมี ๔ เหลี่ยม มีประตู ๔ ด้าน

กรรมสร้างจำแนกไว้เป็นส่วน ๆ

ล้อมรอบด้วยกำแพงเหล็ก ครอบไว้ด้วยแผ่นเหล็ก

[๗๑] พื้นนรกนั้นล้วนเป็นเหล็กแดงลุกเป็นเปลวเพลิง

ประกอบด้วยความร้อน

แผ่ไปรอบตลอดร้อยโยชน์อยู่ตลอดกาล

[๗๒] ดิฉันจักต้องเสวยทุกขเวทนาในมหานรกนั้นยาวนาน

ด้วยว่า การเสวยทุกข์เช่นนี้เป็นผลกรรมชั่ว

เพราะฉะนั้น ดิฉันจึงเศร้าโศกอย่างหนัก







(สามเณรถามพวกเปรตเหล่านั้นว่า)

{๙๖} [๗๓] คนหนึ่งขี่ช้างเผือกไปข้างหน้า

คนหนึ่งขี่รถเทียมด้วยแม่ม้าอัสดรไปท่ามกลาง

และสาวน้อยขึ้นวอไปข้างหลัง

เปล่งรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ