พระไตรปิฏก

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

[๑๖๙] ท่านนันทิเสน เมื่อก่อนฉันชื่อนันทา เป็นภรรยาของท่าน

เพราะทำกรรมชั่วไว้ จึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

(นันทิเสนอุบาสกถามว่า)

[๑๗๐] เมื่อก่อนเธอได้ทำกรรมชั่วทางกาย วาจา ใจอะไรไว้หรือ

เพราะผลกรรมอะไรเธอจึงจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

[๑๗๑] (เมื่อก่อน) ฉันเป็นหญิงดุร้าย หยาบคาย

และไม่เคารพท่าน ได้กล่าววาจาชั่วร้ายกับท่าน

จึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

(นันทิเสนอุบาสกกล่าวว่า)

[๑๗๒] เอาละ เราจะให้ผ้าอย่างดีแก่เธอ เธอจงนุ่งผ้านี้

นุ่งเสร็จแล้วจงมา เราจักนำเธอไปเรือน

[๑๗๓] เธอไปเรือนแล้ว จักได้ผ้า ข้าว และน้ำ

ทั้งจักได้เห็นบุตรและลูกสะใภ้ทั้งหลายของเธอ

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

[๑๗๔] ผ้านั้นถึงท่านจะหยิบยื่นให้ที่มือของฉันเอง ก็ไม่สำเร็จแก่ฉัน

ท่านจงเลี้ยงภิกษุทั้งหลายผู้มีศีลสมบูรณ์

ปราศจากราคะ เป็นพหูสูต

[๑๗๕] ให้อิ่มหนำด้วยข้าวและน้ำ จงอุทิศส่วนบุญให้ฉัน

เมื่อนั้น ฉันจักมีความสุข สำเร็จความปรารถนาทุกอย่าง

[๑๗๖] นันทิเสนอุบาสกนั้นรับคำแล้วได้ถวายทานเป็นอันมาก

คือ ข้าว น้ำ ของเคี้ยว ผ้า เสนาสนะ

ร่ม ของหอม ดอกไม้ และรองเท้าต่าง ๆ