พระไตรปิฏก

(เทพบุตรตอบว่า)

[๖๒๖] วิมานนี้มิใช่ข้าพเจ้าได้ตามความปรารถนา

มิใช่เกิดโดยการเปลี่ยนแปลง

มิใช่ข้าพเจ้าทำเองทั้งมิใช่เทวดาทั้งหลายมอบให้

วิมานที่น่าชอบใจนี้ข้าพเจ้าได้มาด้วยบุญกรรมอันดีงามของตน

(พวกพ่อค้าถามว่า)

[๖๒๗] อะไรเป็นข้อปฏิบัติและเป็นพรหมจรรย์ของท่าน

นี้เป็นวิบากแห่งบุญกรรมอะไรที่ท่านสั่งสมไว้ดีแล้ว

พวกพ่อค้าเกวียนถามท่านว่า

วิมานนี้ท่านได้มาอย่างไร

(เทพบุตรตอบว่า)

[๖๒๘] ข้าพเจ้าได้มีนามว่าปายาสิ

เมื่อครั้งข้าพเจ้าครองราชสมบัติแคว้นโกศล

ข้าพเจ้าเป็นนัตถิกทิฏฐิ ๑

เป็นคนตระหนี่ มีธรรมเลวทราม

และมีปกติกล่าวว่าขาดสูญ ๒

[๖๒๙] ได้มีสมณะ ผู้พหูสูต นามว่ากุมารกัสสปะ

ซึ่งเลิศทางกล่าวธรรมได้อย่างวิจิตรไพเราะ

ครั้งนั้นท่านได้กล่าวธรรมกถาโปรดข้าพเจ้า

ได้ช่วยบรรเทาทิฏฐิที่เป็นข้าศึกทางใจของข้าพเจ้าได้

๑ มีความเห็นผิดว่า ไม่มีเหตุไม่มีปัจจัยที่ทำให้สัตว์บริสุทธิ์หรือเศร้าหมอง สัตว์บริสุทธิ์หรือเศร้าหมองเอง (สุตฺต. ๙/๑๖๘/๕๔)
๒ การกล่าวว่า ทานที่ให้แล้วไม่มีผล การบูชายัญไม่มีผล การเซ่นสรวงไม่มีผล ผลวิบากแห่งกรรมที่ทำดี ทำชั่วไม่มีผล โลกนี้ไม่มี โลกหน้าไม่มี มารดาบิดาไม่มีคุณ ฯลฯ (สุตฺต. ๙/๑๗๑/๕๖)