Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 269

<< | หน้าที่ 269 | >>
[๖๒๑] ภายในวิมานแก้ว มีข้าวน้ำอุดมสมบูรณ์

ตัวท่านมีหมู่เทพอัปสรห้อมล้อม

กึกก้องด้วยเสียงตะโพน เปิงมางและดุริยางค์

เป็นผู้ที่ทวยเทพนอบน้อมแล้วด้วยการชมเชยและกราบไหว้

[๖๒๒] ตัวท่านนั้นมีอานุภาพสุดที่จะคิด

ประกอบด้วยคุณทุกอย่าง

ผู้อันหมู่เทพนารีปลุกเร้า

บันเทิงอยู่ในวิมานปราสาทที่ประเสริฐ น่ารื่นรมย์ใจ

เหมือนท้าวเวสวัณบันเทิงอยู่ในนฬินีสถาน

[๖๒๓] ท่านเป็นเทวดาหรือเป็นยักษ์

เป็นท้าวสักกะจอมเทพ หรือเป็นมนุษย์

พวกพ่อค้าเกวียนถามท่าน

โปรดบอกด้วยเถิด ท่านเป็นเทวดาชื่ออะไร

(เทพบุตรตอบว่า)

[๖๒๔] ข้าพเจ้าเป็นเทวดาชื่อเสรีสกะ เป็นผู้รักษาทางกันดาร

คุ้มครองทางทะเลทราย ทำตามคำสั่งท้าวเวสวัณ

จึงดูแลรักษาประเทศถิ่นนี้อยู่

(พวกพ่อค้าถามว่า)

[๖๒๕] วิมานนี้ท่านได้ตามความปรารถนา

หรือเกิดโดยความเปลี่ยนแปลง

ท่านทำเองหรือเทวดาทั้งหลายมอบให้

พวกพ่อค้าเกวียนถามท่านว่า

วิมานที่น่าชอบใจนี้ท่านได้มาอย่างไร

๑ สถานที่ทรงเล่นกีฬาสนามกีฬา (ขุ.วิ.อ. ๑๒๔๖/๔๐๐)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka