พระไตรปิฏก

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

[๗๘๐] ดิฉันยืนอยู่บนกระหม่อมศีรษะของเปรต

ซึ่งเคยเป็นภิกษุผู้ทำกรรมชั่วนั้นแหละ

และภิกษุนั้นไปเกิดเป็นเปรตผู้ปรนนิบัติของดิฉันเอง

[๗๘๑] พระคุณเจ้าผู้เจริญ ชนเหล่าอื่นถ่ายสิ่งใดลงไป

สิ่งนั้นเป็นอาหารของดิฉัน

และดิฉันเองถ่ายสิ่งใดลงไป

เปรตซึ่งเคยเป็นภิกษุนั้นก็อาศัยสิ่งนั้นเลี้ยงชีพ







(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเปรตทั้งหลายว่า)

{๑๓๐} [๗๘๒] พวกท่านเปลือยกาย มีร่างกายผ่ายผอม

มีผิวพรรณและรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว ซูบผอม

มีร่างกายสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น มีซี่โครงผุดขึ้น

ท่านผู้นิรทุกข์ พวกท่านเปลือยกายเป็นใครกันหนอ

(เปรตทั้งหลายตอบว่า)

[๗๘๓] พระคุณเจ้าผู้เจริญ พวกข้าพเจ้าเป็นเปรตตกยาก

เกิดในยมโลก เพราะทำกรรมชั่วไว้

จึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

[๗๘๔] พวกท่านได้ทำกรรมชั่วทางกาย วาจา ใจอะไรไว้หรือ

เพราะผลกรรมอะไรท่านทั้งหลายจึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก