Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 304

<< | หน้าที่ 304 | >>
๒. มหาโกฏฐิตเถรคาถา


ภาษิตของพระมหาโกฏฐิตเถระ


ทราบว่า ท่านพระโกฏฐิตเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๓๙} [๒] ภิกษุสงบ งดเว้นจากการทำชั่ว พูดด้วยปัญญา ไม่ฟุ้งซ่าน

ย่อมกำจัดบาปธรรมทั้งหลายได้เหมือนลมพัดใบไม้ให้ร่วงหล่นไป

๓. กังขาเรวตเถรคาถา


ภาษิตของพระกังขาเรวตเถระ


ทราบว่า ท่านพระกังขาเรวตเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๔๐} [๓] เชิญท่านดูพระปัญญาของพระตถาคตทั้งหลาย

ผู้ประทานแสงสว่างและประทานดวงตา

ย่อมชื่อว่าทรงกำจัดความสงสัย

ของเหล่าเวไนยสัตว์ ผู้พากันมาเฝ้าเสียได้

เหมือนแสงไฟที่เจิดจ้าในเวลาค่ำคืน

๔. ปุณณเถรคาถา


ภาษิตของพระปุณณเถระ


ทราบว่า ท่านพระปุณณมันตานีบุตรเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๔๑} [๔] บุคคลพึงสมาคมกับสัตบุรุษทั้งหลาย

ผู้มีปัญญาชี้แนะแต่ประโยชน์ถ่ายเดียว

เพราะสัตบุรุษ ทั้งหลายเป็นปราชญ์ ไม่ประมาท

เห็นประจักษ์แจ้งด้วยปัญญา ได้บรรลุประโยชน์อันใหญ่หลวง

ลึกซึ้ง เห็นได้ยาก ละเอียดและสุขุม

๑ ปัญญา (ขุ.เถร.อ. ๑/๓/๕๐)
๒ คนดี (ขุ.เถร.อ. ๑/๔/๕๕)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka