Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 305

<< | หน้าที่ 305 | >>
๕. ทัพพเถรคาถา


ภาษิตของพระทัพพเถระ


ทราบว่า ท่านพระทัพพเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๔๒} [๕] พระทัพพะผู้ฝึกได้ยาก ถูกพระศาสดาผู้ฝึกทรงฝึกแล้ว

เป็นผู้สันโดษ ปราศจากความสงสัย ชนะกิเลสได้แล้ว

ปราศจากความขลาดกลัว มีจิตคงที่ ดับสนิทแล้ว

๖. สีตวนิยเถรคาถา


ภาษิตของพระสีตวนิยเถระ


ทราบว่า ท่านพระสีตวนิยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๔๓} [๖] ภิกษุผู้เข้าไปสู่ป่าสีตวันแล้ว

ย่อมเป็นผู้โดดเดี่ยว สันโดษ มีจิตตั้งมั่น

ชนะกิเลสได้แล้ว ปราศจากความขนพองสยองเกล้า

มีปัญญา เจริญกายคตาสติ

๗. ภัลลิยเถรคาถา


ภาษิตของพระภัลลิยเถระ


ทราบว่า ท่านพระภัลลิยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๔๔} [๗] ผู้ที่ขจัดเสนาพญามัจจุราช ได้ เหมือนกระแสน้ำหลาก

พัดพังทลายสะพานไม้อ้อซึ่งไม่มีกำลังต้านทาน

นับว่าเป็นผู้ชนะกิเลส ปราศจากความขลาดกลัว

ฝึกตนดีแล้ว มีจิตคงที่ ดับสนิทแล้ว

๑ ยินดีสิ่งของเท่าที่ตนมีอยู่ (ขุ.เถร.อ. ๑/๕/๖๙)
๒ กำหนดกายเป็นอารมณ์ (ขุ.เถร.อ. ๑/๖/๖๙)
๓ ความแก่ ความเจ็บ และความตาย (ขุ.เถร.อ. ๑/๗/๗๒)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka