Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 306

<< | หน้าที่ 306 | >>
๘. วีรเถรคาถา


ภาษิตของพระวีรเถระ


ทราบว่า ท่านพระวีรเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๔๕} [๘] พระวีรเถระผู้ฝึกได้ยาก ถูกพระศาสดาผู้ฝึกทรงฝึกแล้ว

เป็นผู้สันโดษ ปราศจากความสงสัย ชนะกิเลสได้แล้ว

ปราศจากความขนพองสยองเกล้า มีจิตคงที่ ดับสนิทแล้ว

๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา


ภาษิตของพระปิลินทวัจฉเถระ


ทราบว่า ท่านพระปิลินทวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๔๖} [๙] การที่เราได้มายังสำนักพระผู้มีพระภาคนี้เป็นการมาดีแล้ว

ไม่ไร้ประโยชน์ การที่เราได้คิดไว้ว่า จะฟังธรรมในสำนักของ

พระผู้มีพระภาคแล้วบวชนี้เป็นความคิดไม่เลวเลย

เพราะเมื่อพระผู้มีพระภาคทรงจำแนกธรรมอันประเสริฐทั้งหลาย

เราได้บรรลุธรรมนั้นแล้ว

๑๐. ปุณณมาสเถรคาถา


ภาษิตของพระปุณณมาสเถระ


ทราบว่า ท่านพระปุณณมาสเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๔๗} [๑๐] ผู้ที่บรรลุความรู้สูงสุด เป็นผู้สงบระงับ สำรวมตนแล้ว

ไม่ข้องติดในธรรมทั้งหลายทั้งปวง

รู้ความเกิดขึ้นและความเสื่อมไปแห่งโลก

นับว่าได้กำจัดความเพ่งเล็งคือตัณหาในโลกนี้และโลกหน้าเสียได้

ปฐมวรรค จบ


๑ บรรลุนิพพานด้วยมรรคญาณ (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๐/๘๐)
๒ อุปาทานขันธ์ ๕ (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๐/๘๑)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka