พระไตรปิฏก

{๒๖๕} [๑๓๕] ด้วยว่าชาติของเราสิ้นไปแล้ว

คำสั่งสอนของพระชินเจ้าเราอยู่จบแล้ว

ทิฏฐิและอวิชชาคือข่ายเราละได้แล้ว

ตัณหานำไปสู่ภพเราก็ถอนได้แล้ว

[๑๓๖] เราออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิตเพื่อประโยชน์ใด

ประโยชน์นั้นเราได้บรรลุแล้ว

ความสิ้นไปแห่งสังโยชน์ทั้งปวงเราก็ได้บรรลุแล้ว





(พระโคตมเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๒๖๖} [๑๓๗] มุนีทั้งหลายผู้ไม่พัวพันในเหล่าสตรีทั้งหลายย่อมนอนเป็นสุข

เหล่าสตรีที่หาสัจจะได้ยากแสนยาก

บุรุษต้องคอยระแวดระวังตลอดกาลทุกเมื่อ

[๑๓๘] กาม เราได้ประพฤติเพื่อฆ่าเจ้าได้แล้ว

บัดนี้ เราจึงไม่เป็นหนี้เจ้า

เดี๋ยวนี้เราบรรลุนิพพานที่บุคคลไปแล้วไม่เศร้าโศก





(พระวสภเถระเมื่อจะติเตียนความปรารถนาเลวทราม จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ ดังนี้ว่า)

{๒๖๗} [๑๓๙] บุคคลผู้ลวงโลกย่อมฆ่าตนก่อน ภายหลังจึงฆ่าผู้อื่น

บุคคลผู้ลวงโลกนั้นย่อมฆ่าตนได้ง่าย

เหมือนนายพรานนกหาอุบายฆ่านกด้วยนกต่อ