พระไตรปิฏก

[๑๓๐] ส่วนบุคคลใดในโลกนี้เป็นผู้มักได้ข้าวและน้ำ

ถึงแม้ว่าบุคคลนั้นจะเป็นคนชั่วช้าเลวทราม

ก็เป็นที่สักการะนับถือของพวกเขา





(พระเมฬชินเถระเมื่อจะบันลือสีหนาท จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๒๖๓} [๑๓๑] เมื่อใด เราได้ฟังธรรมของพระศาสดาผู้ทรงแสดงอยู่

เมื่อนั้น เรารู้ธรรมทั้งปวง

จึงไม่รู้สึกสงสัยในพระศาสดาที่ใคร ๆ ชนะไม่ได้

[๑๓๒] ซึ่งเป็นผู้นำหมู่ แกล้วกล้าเป็นอันมาก

ประเสริฐเลิศกว่าสารถีทั้งหลาย

เราไม่มีความสงสัยในมรรคหรือข้อปฏิบัติ





(พระราธเถระเมื่อจะชมเชยภาวนา จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๒๖๔} [๑๓๓] เรือนที่มุงไม่ดี ฝนย่อมรั่วรดได้ ฉันใด

จิตที่ไม่ได้อบรม ราคะย่อมรั่วรดได้ ฉันนั้น

[๑๓๔] เรือนที่มุงดีแล้ว ฝนย่อมรั่วรดไม่ได้ ฉันใด

จิตที่อบรมดีแล้ว ราคะก็รั่วรดไม่ได้ ฉันนั้น





(พระสุราธเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)