พระไตรปิฏก

(พระวัลลิยเถระเมื่อจะถามพระเวณุทัตตเถระ จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๒๘๑} [๑๖๗] กิจใดอันบุคคลผู้มีความเพียรมั่น

มุ่งที่จะตรัสรู้ พึงทำกิจนั้น

เราจักทำไม่ให้พลาด

เชิญท่านดูความเพียร ความบากบั่นของเราเถิด

[๑๖๘] อนึ่ง ขอท่านจงบอกหนทางอันหยั่งลงสู่อมตมหานิพพาน

ซึ่งเป็นทางตรงให้เรา เราจะรู้ด้วยญาณ

ดุจกระแสแม่น้ำคงคาไหลไปสู่สาคร





(พระวีตโสกเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๒๘๒} [๑๖๙] ช่างกัลบกเข้ามาหาเรา ด้วยคิดว่า จักตัดผมของเรา

เราจึงรับเอากระจกจากช่างกัลบกนั้นมาส่องดูร่างกาย

[๑๗๐] ร่างกายได้ปรากฏเป็นสภาพว่างเปล่า

ความบอด ความมืดได้สิ้นไป

กิเลสดุจผ้าขี้ริ้วทั้งปวง เราตัดขาดด้วยดีแล้ว

บัดนี้ ไม่มีการเกิดอีก





(พระปุณณเถระเมื่อจะแสดงธรรมแก่ภรรยาเก่า จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)