พระไตรปิฏก

(พระขิตกเถระเมื่อจะข่มพวกภิกษุผู้อยู่ป่า จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๒๙๓} [๑๙๑] จิตของใครตั้งมั่น ไม่หวั่นไหวดังภูเขา

ไม่กำหนัดในอารมณ์อันชวนให้กำหนัด

ไม่ขัดเคืองในอารมณ์อันชวนให้ขัดเคือง

ผู้ใดอบรมจิตได้อย่างนี้

ทุกข์จะมาถึงผู้นั้นแต่ที่ไหน

[๑๙๒] จิตของเราตั้งมั่น ไม่หวั่นไหวดังภูเขา

ไม่กำหนัดในอารมณ์อันชวนให้กำหนัด

ไม่ขัดเคืองในอารมณ์อันชวนให้ขัดเคือง

เราอบรมจิตได้แล้วอย่างนี้







(พระผู้มีพระภาค เมื่อจะตรัสสอนพระโสณโปฏิริยบุตรเถระ จึงได้ตรัสพระ คาถาว่า)

{๒๙๔}๑๙๓] ราตรีที่ประกอบด้วยฤกษ์มาลินี ๑

มิใช่เป็นราตรีที่จะหลับก่อน

ราตรีเช่นนี้เป็นราตรีที่ผู้รู้แจ้งปรารถนาแล้ว

เพื่อประกอบความเพียรโดยแท้

๑ ฤกษ์มาลินี หมายถึง ฤกษ์ที่มีดวงดาวขึ้นเป็นกลุ่มเหมือนพวงดอกไม้ (ดาวลูกไก่) เป็นฤกษ์ที่ควรทำความ เพียร ไม่ใช่เวลานอน (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๙๓/๔๘๘)