พระไตรปิฏก

(เทวดาผู้หวังประโยชน์เกื้อกูล เมื่อจะเตือนพระอิสิทินนเถระ จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๒๙๑} [๑๘๗] เรา(เทวดา) เห็นอุบาสกทั้งหลายผู้ทรงธรรม

กล่าวอยู่ว่า กามทั้งหลายไม่เที่ยง

แต่อุบาสกเหล่านั้น เป็นผู้กำหนัดอย่างแรงกล้า

ห่วงใยในแก้วมณี ต่างหู บุตรธิดาและภรรยา

[๑๘๘] เพราะเหตุที่อุบาสกเหล่านั้น

ไม่รู้ธรรมในพระศาสนานี้เป็นแน่

ถึงอย่างนั้น ก็ยังกล่าวว่า กามทั้งหลายไม่เที่ยง

แต่พวกเขาไม่มีกำลังปัญญาที่จะตัดราคะได้

ฉะนั้น พวกเขาจึงติดบุตรธิดา ภรรยาและทรัพย์

พระอิสิทินนเถระ(ฟังคำนั้นแล้วก็เกิดความสังเวช ไม่นานนักก็ได้บรรลุพระอรหัต)





(พระสัมพุลกัจจานเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ ดังนี้ว่า)

{๒๙๒} [๑๘๙] ฝนตกไปเถิด ฟ้าร้องครืน ๆ ไปเถิด

และเราคนเดียวอยู่ในถ้ำที่น่ากลัว

ถึงเราคนเดียวจะอยู่ในถ้ำที่น่ากลัว

ก็ไม่มีความกลัว ความสะดุ้งหวาดเสียว หรือขนลุกขนพอง

[๑๙๐] การที่เราคนเดียวอยู่ในถ้ำที่น่ากลัว

ก็ไม่มีความกลัว ความสะดุ้งหวาดเสียว

หรือขนลุกขนพอง นี้เป็นธรรมดา