พระไตรปิฏก

(พระผู้มีพระภาค เมื่อจะตรัสสอนพระกัปปฏกุรเถระ จึงได้ตรัส ๒ คาถาไว้ ดังนี้ว่า)

{๒๙๗} [๑๙๙] กัปปฏกุรภิกษุเกิดความวิตกผิดว่า ผ้าขี้ริ้วผืนนี้เป็นของเรา

เมื่อน้ำใส(คืออมตธรรม)มีอยู่เต็มเปี่ยมในหม้ออมตธรรม

กลับมีใจปราศจากอมตธรรมคำสอนของเรานี้

เป็นทางที่เราสอนไว้แล้วเพื่อสั่งสมฌานทั้งหลาย

[๒๐๐] กัปปฏะ เธออย่ามานั่งโงกง่วงอยู่เลย

อย่าให้เราต้องสอนเธอเสียงดัง ณ ที่ใกล้หูเลย

กัปปฏะ เธอนั่งโงกง่วงอยู่ในท่ามกลางสงฆ์ช่างไม่รู้จักประมาณเลย





๑. พระมิคสิรเถระ ๒. พระสิวกเถระ

๓. พระอุปวาณเถระ ๔. พระอิสิทินนเถระ

๕. พระสัมพุลกัจจานเถระ ๖. พระขิตกเถระ

๗. พระโสณโปฏิริยบุตรเถระ ๘. พระนิสภเถระ

๙. พระอุสภเถระ ๑๐. พระกัปปฏกุรเถระ









(พระกุมารกัสสปเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ ดังนี้ว่า)