Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 387

<< | หน้าที่ 387 | >>
๗. สัมภูตเถรคาถา


ภาษิตของพระสัมภูตเถระ


ทราบว่า ท่านพระสัมภูตเถระได้กล่าวคาถา ๔ คาถาไว้ดังนี้ว่า

{๓๒๙} [๒๙๑] ผู้ใดรีบในเวลาที่ควรช้า

และช้าในเวลาที่ควรรีบ

ผู้นั้นเป็นคนเขลา ย่อมประสบทุกข์

เพราะไม่จัดแจงโดยแยบคาย

[๒๙๒] ประโยชน์ของเขาย่อมเสื่อมไป

เหมือนดวงจันทร์ข้างแรม

เขาย่อมได้รับความตำหนิจากวิญญูชน

และพลาดจากมิตรทั้งหลาย

[๒๙๓] ผู้ใดช้าในเวลาที่ควรช้า

และรีบในเวลาที่ควรรีบ

ผู้นั้นเป็นบัณฑิตย่อมประสบสุข

เพราะจัดแจงโดยอุบายที่แยบคาย

[๒๙๔] ประโยชน์ของเขา ย่อมบริบูรณ์

เหมือนดวงจันทร์ข้างขึ้น

เขาย่อมได้รับการยกย่องสรรเสริญ

และไม่พลาดจากมิตรทั้งหลาย

๘. ราหุลเถรคาถา


ภาษิตของพระราหุลเถระ


(พระราหุลเถระได้กล่าว ๔ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๓๐} [๒๙๕] ชนทั้งหลายรู้จักเราว่า พระราหุลผู้เจริญ

เพียบพร้อมด้วยคุณสมบัติ ๒ ประการนั่นเอง

คือเพราะเหตุที่เราเป็นโอรสของพระพุทธเจ้า

และได้ดวงตาเห็นธรรม


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka