Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 390

<< | หน้าที่ 390 | >>
๑๑. สัปปกเถรคาถา


ภาษิตของพระสัปปกเถระ


(พระสัปปกเถระได้กล่าว ๔ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๓๓} [๓๐๗] เมื่อใด นางนกยางมีขนขาวสะอาด

ถูกความกลัวต่อเมฆดำ(ฝนฟ้าคะนอง)คุกคาม

ปรารถนาจะกลับรัง จะบินเข้าสู่รัง

เมื่อนั้น แม่น้ำอชกรณี ย่อมทำเราให้รื่นรมย์

[๓๐๘] เมื่อใด นางนกยางมีขนขาวสะอาด

ถูกความกลัวต่อเมฆดำคุกคาม

ไม่เห็นที่เร้นที่หลบภัย ย่อมเสาะหาที่เร้นที่หลบภัย

เมื่อนั้น แม่น้ำอชกรณี ย่อมทำเราให้รื่นรมย์

[๓๐๙] ต้นหว้าทั้งหลาย ณ ที่นั้น ๆ ทั้งสองฟากฝั่ง

ทำฝั่งแม่น้ำข้างหลังถ้ำใหญ่ให้งดงาม

จะทำสัตว์อะไร ไม่ให้ยินดีได้ในที่นั้นเล่า

[๓๑๐] กบทั้งหลายมีผู้เสียงเบา

หลบหนีฝูงงูพิษได้อย่างปลอดภัย

พากันส่งเสียงร้องอย่างไพเราะ

วันนี้เป็นสมัยที่อยู่ปราศจากภูเขาและแม่น้ำก็หาไม่

แม่น้ำอชกรณีเป็นแม่น้ำที่ปลอดภัย สวยงาม น่ารื่นรมย์ดี

๑๒. มุทิตเถรคาถา


ภาษิตของพระมุทิตเถระ


(พระมุทิตเถระได้กล่าว ๔ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๓๔} [๓๑๑] เราต้องการจะเลี้ยงชีพ จึงได้บรรพชาอุปสมบทแล้ว

จากนั้นจึงได้มีศรัทธา มีความเพียรบากบั่นมั่นคง โดยตั้งใจว่า


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka