Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 398

<< | หน้าที่ 398 | >>
[๓๔๖] เราได้เสวยบาปกรรมที่เราทำไว้ในชาติอื่น ๆ แต่ปางก่อน

บัดนี้ เราจะลอยบาปนั้นเสียตรงนี้

เราได้มีความเห็นอย่างนี้มาแต่เดิม

[๓๔๗] เรานั้นครั้นฟังพระวาจาสุภาษิต

อันเป็นบทที่ประกอบด้วยเหตุผลแล้ว

ก็ได้พิจารณาเห็นเนื้อความตามความเป็นจริง

ได้อย่างถ่องแท้ โดยแยบคาย

[๓๔๘] ล้างบาปได้หมดแล้ว เป็นผู้ไม่มีมลทิน

หมดจดสะอาด บริสุทธิ์

เป็นทายาทของพระพุทธเจ้า

เป็นบุตรพุทธโอรส

[๓๔๙] เราก้าวลงสู่กระแสน้ำคือมรรคอันมีองค์ ๘

ลอยบาปได้หมดแล้ว จึงบรรลุวิชชา ๓

ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

๘. วักกลิเถรคาถา


ภาษิตของพระวักกลิเถระ


(พระผู้มีพระภาคได้ตรัสถามว่า)

{๓๔๒} [๓๕๐] เธอ เมื่ออยู่ในป่าใหญ่เป็นสถานที่ลำบาก

หาปัจจัยได้ยาก ถูกโรคลมรบกวน จักทำอย่างไรละภิกษุ

พระวักกลิเถระ (ได้กราบทูลว่า)

[๓๕๑] ข้าพระองค์จักแผ่ปีติสุขอันไพบูลย์ไปทั่วร่างกาย

ครอบงำแม้ปัจจัยที่เศร้าหมอง อยู่ในป่าใหญ่

[๓๕๒] จะเจริญสติปัฏฐาน ๔ อินทรีย์ ๕ พละ ๕

และโพชฌงค์ ๗ อยู่ในป่าใหญ่


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka