พระไตรปิฏก

(พระเตกิจฉกานิเถระกล่าวว่า)

[๓๘๖] เราจะสัมผัสอัปปมัญญาทั้งสี่ ๑

และจะมีความสุข อยู่ด้วยอัปปมัญญาเหล่านั้น

เราจะอยู่อย่างไม่หวั่นไหว

ไม่เดือดร้อน เพราะความหนาวอยู่





(พระมหานาคเถระได้กล่าว ๖ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๔๙} [๓๘๗] ผู้ใดไม่มีความเคารพในเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย

ผู้นั้น ย่อมเสื่อมจากพระสัทธรรม

เหมือนปลาในน้ำน้อย

[๓๘๘] ผู้ใดไม่มีความเคารพในเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย

ผู้นั้น ไม่งอกงามในพระสัทธรรม

เหมือนพืชเน่าในไร่นา

[๓๘๙] ผู้ใดไม่มีความเคารพในเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย

ผู้นั้น ย่อมอยู่ห่างไกลจากนิพพาน

ในพระศาสนาของพระศาสดาผู้เป็นพระธรรมราชา

[๓๙๐] ผู้ใดมีความเคารพในเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย

ผู้นั้น ย่อมไม่เสื่อมจากพระสัทธรรม

เหมือนปลาในน้ำมาก

๑ อัปปมัญญา ๔ คือ พรหมวิหาร ๔ (๑. เมตตา ความรักใคร่ปรารถนาดีอยากให้เขามีความสุข ๒. กรุณา ความสงสารคิดช่วยให้พ้นทุกข์ ๓. มุทิตา ความยินดีในเมื่อผู้อื่นมีสุข ๔. อุเบกขา ความมีใจเป็นกลาง ไม่ เอนเอียงเพราะรักเพราะชัง) ที่ชื่อว่าอัปปมัญญาเพราะแผ่ไปโดยไม่มีประมาณในสัตว์ในบุคคล ไม่จำกัดขอบเขต (ขุ.เถร.อ. ๒/๓๘๖/๙๘)